Verkondiging in de Sint Jansbasiliek, 10/11 oktober 2026
28-ste zondag door het jaar[1]
In uw en mijn leven zijn er veel uitnodigingen, voor jubllea, uitvaarten, housewarmings, verjaardagen enzovoort.
Persoonlijk vind ik de uitnodiging voor een bruiloft altijd weer een hoogtepunt. In de afgelopen twee weken werden hier twee kerkelijke huwelijken gevierd. Grote vreugde voor de bruidsparen, hun familie en vriendenkring, beleefd in een feestelijke sfeer van hoop, blijdschap, toekomst.
Daarmee vergelijkt Jezus in gesprek met hogepriesters en oudsten het koninkrijk der hemelen, het rijk van God, de wereld, de eeuwige toekomst die God voor ons wil, ons toewenst en gunt. Wij hoorden: God heeft alles klaarstaan. “Zie, ik heb mijn maaltijd bereid, mijn ossen en het gemeste vee zijn geslacht en alles is gereed. Komt naar het bruiloftsmaal.”
Zijn die leidinggevende heren, die alles hebben en er belang bij hebben dat alles zo zal blijven, bereid om naar dat feest van de toekomst te gaan?
God heeft gedaan wat Hij kon om het bruiloftsfeest voor zijn Zoon tot een succes te maken. Aan God zal het niet liggen. Alles staat klaar, nu de gasten nog. Wij kennen allemaal die aangename en ook wel wat bevende spanning vlak voor het begin van een feest dat je organiseert: komen zij wel, komen zij al?
Met zo’n gastheer, die enigszins gespannen naar zijn horloge tuurt, moet je God vergelijken. Hij wacht hoopvol en met enige angst en beven op zijn gasten, op u en mij.
Maar zij komen niet. De mensen hebben iets anders te doen.
Er is iets verontrustends aan de hand in onze wereld. De mensen willen niet naar het gemeenschappelijk samen-zijn, samen leven. Zij “negeren de uitnodiging en gingen weg, de een naar zijn akker, de ander naar zijn handel.” En alsof dat nog niet verdrietig genoeg is, wordt er ook nog geweld gepleegd. Wie de uitnodiging tot samenzijn, feest en vrede negeert ondervindt daarvan de vreselijkste gevolgen. Een stad wordt in brand gestoken. Wij denken dat daarmee de stad Jeruzalem bedoeld wordt, die in het jaar 70 door de Romeinse veldheer Titus, die later keizer werd, werd platgebrand, inclusief de tempel.
Dan krijgt de koning haast. De oude gastenlijst heeft geen respons opgeleverd. Nu wordt alles anders. “Ga naar de kruispunten van de wegen en roep wie je er maar vindt, tot het bruiloftsmaal.” Dan gebeurt het onvoorstelbare: iedereen is welkom bij God, zijn bruiloft, zijn toekomst. Hij wil niet alleen blijven in zijn hoge hemel. Voor zijn zoon verzamelt Hij ieder die maar wil.
Maar er zijn bij die velen ook mensen die zich niet gekleed hebben voor het feest, voor de toekomst. Mogelijk wordt hier het doopkleed bedoeld. Maar die uiterlijke kleding gaat vooral over je innerlijk, je mentaliteit. Als ik dan toch ga, ben ik wel bereid om mij te laten roepen tot dat nieuwe rijk van God of blijf ik bij mezelf, mijn meningen, mijn oude inzichten? Wil ik mij werkelijk laten veranderen door Jezus en zijn roeping, zoals Hij die ons vandaag meedeelt door de gelijkenis van die wonderlijke bruiloft, waar niemand wilde heengaan en uiteindelijk iedereen welkom was, ook mensen die eerder nooit van God en zijn kerk hadden gehoord.
Vele klagen God aan dat het zo slecht gaat met de wereld, dat er zoveel menselijk leed, onrecht en oorlog is. Hoe kan Hij dat toelaten?
Het evangelie van vandaag is een antwoord.
God is zo almachtig én zo kwetsbaar als de vader van een bruidegom, als de Vader van Jezus. Hij biedt alles aan: een geweldig bruiloftsfeest, ja zijn eigen Zoon. Wat kan een vader nog méér geven?
Nu is het aan de uitgenodigde gasten, zijn volk, zijn mensen uit alle volken, die op de kruispunten van de wegen van deze wereld staan.
Gelukkig zijn er ook in onze turbulente tijden mensen die antwoorden op zijn uitnodiging, die zich kwetsbaar maken door zich in te zetten voor vrede, voor waarheid en liefde en voor mensen die zwak staan in onze wereld. Wij lezen dat niet in de krant, horen het niet in de talkshows en zien het niet op de socials. Maar zij zijn er wel. Zij kunnen nauwelijks op tegen de nee-zeggers, die de uitnodiging negeren en alleen maar opkomen voor hun eigen akker en handel.
Laten wij de uitnodiging ook vandaag weer beantwoorden en -zoals wij in deze eucharistie doen- deelnemen aan het bruiloftsmaal van de Zoon, gekleed als gedoopte mensen die ‘ja’ zeggen en daarnaar leven.
Zo moge het zijn. Amen.
pastoor Nico van der Peet
[1] Jesaja 25, 6-10a; Filippenzen 4, 12-14.19-20; Matteüs 22, 1-14
