“Het gaat niet alleen maar om migranten” – UIT DE BOODSCHAP VAN PAUS FRANCISCUS

04 okt “Het gaat niet alleen maar om migranten” – UIT DE BOODSCHAP VAN PAUS FRANCISCUS

Geliefde broeders en zusters,

De aanwezigheid van migranten en vluchtelingen – en in het algemeen van kwetsbare personen – is vandaag een uitnodiging om enkele wezenlijke dimensies van ons christelijk bestaan en van ons menszijn terug te krijgen.

Het gaat niet alleen maar om migranten: het gaat ook om onze angsten. De misère van onze tijd doet “onze vrees voor de “ander”, de onbekende, de gemarginaliseerde, de vreemdeling toenemen. Dat ziet men vooral vandaag ten opzichte van de komst van migranten en vluchtelingen die aan onze deur kloppen op zoek naar bescherming, veiligheid en een betere toekomst.

De vrees is tot op zekere hoogte gewettigd, ook omdat de voorbereiding op deze ontmoeting ontbreekt”. Het probleem is niet het feit dat men twijfels en angst heeft. Het probleem is, dat deze onze manier van denken en handelen zozeer bepalen dat zij ons onverdraagzaam, gesloten, misschien zonder het zelf te merken – ook racistisch maken. En zo berooft de angst ons van het verlangen en het vermogen de ander, iemand die anders is dan ik, te ontmoeten; zij berooft mij van een gelegenheid voor een ontmoeting met de Heer.

Door de werken van naastenliefde tonen wij ons geloof (vgl. Jak. 2, 18). En de hoogste naastenliefde is die welke wordt betoond jegens degene die niets kan terugdoen en misschien zelfs niet kan bedanken. “Wat op het spel staat, is het gezicht dat wij ons als maatschappij willen geven, en de waarde van ieder leven.

De vooruitgang van onze volken hangt vooral af van het vermogen zich te laten raken en ontroeren door wie aan de deur klopt en met zijn blik alle valse idolen in diskrediet brengt en van hun gezag berooft die een wissel op het leven trekken en het tiranniseren; idolen die een denkbeeldig en vluchtig geluk beloven dat aan de rand van de werkelijkheid en het lijden van de ander wordt opgebouwd”.

Zoals Jezus zelf ons leert, betekent medelijden hebben het lijden van de ander erkennen en onmiddellijk tot actie over te gaan om te lenigen, te zorgen en te genezen. Medelijden hebben betekent ruimte geven aan de tederheid, die de huidige maatschappij daarentegen ons zo vaak vraagt te onderdrukken.

“Zich openstellen voor de ander verarmt niet, maar verrijkt, omdat zij helpt menselijker te zijn: te erkennen dat men een actief onderdeel is van een groter geheel en het leven te interpreteren als een gave voor de ander; niet de eigen belangen, maar het welzijn van de mensheid als doel te zien”.

Niet alleen de zaak van de migranten staat dus op het spel, het gaat niet alleen maar om hen, maar om ons allen, om het heden en de toekomst van de menselijke familie. De migranten, en in het bijzonder de meest kwetsbare, helpen ons de “tekenen van de tijd” te lezen. Door hen roept de Heer ons op tot bekering, ons te bevrijden van vormen van exclusivisme, van onverschilligheid en van de wegwerpcultuur.

Door hen nodigt de Heer ons uit om ons weer het christelijk leven in zijn geheel eigen te maken en, ieder overeenkomstig zijn eigen roeping, bij te dragen aan de opbouw van een wereld die steeds meer beantwoordt aan Gods plan.

Dat is de wens die gepaard gaat met mijn gebed, waarbij ik op voorspraak van de Maagd Maria, Onze-Lieve-Vrouw van de Weg, overvloedige zegen afsmeek over alle migranten en vluchtelingen van de wereld en hen die hun reisgenoten worden.

Vanuit het Vaticaan, 27 mei 2019.

Franciscus